La symmetria vitruviana: interpretación de Francesco
Francesco di Giorgio Martini (c. 1480-98) elabora un método para el diseño de templos, a partir de esquemas geométrico proporcionales constituidos por círculos y cuadrados, muy alineado con las prescripciones vitruvianas sobre symmetria y analogía entre arquitectura y cuerpo humano. Henry...
Zapisane w:
| 1. autor: | |
|---|---|
| Format: | Online |
| Język: | por |
| Wydane: |
Universidade de São Paulo. Instituto de Arquitetura e Urbanismo
2021
|
| Dostęp online: | https://www.revistas.usp.br/risco/article/view/166228 |
| Etykiety: |
Dodaj etykietę
Nie ma etykietki, Dołącz pierwszą etykiete!
|
| Streszczenie: | Francesco di Giorgio Martini (c. 1480-98) elabora un método para el diseño de templos, a partir de esquemas geométrico proporcionales constituidos por círculos y cuadrados, muy alineado con las prescripciones vitruvianas sobre symmetria y analogía entre arquitectura y cuerpo humano. Henry Millon y Richard Betts iniciaron estudios de comparación de estos esquemas con obras y diseños coevos. Aquí se presenta la continuación de esos estudios analizando las iglesias de San Bernardino degli Zoccolanti y Santa Maria delle Grazie al Calcinanio, ambas atribuidas a Martini. Se pretende explicar lagunas señaladas por estos historiadores y demostrar que lejos de ser una repetición estereotipada, el método elaborado por Martini presupone flexibilidad y adecuación a la diversidad de requisitos impuestos por la ideación arquitectónica, como también por el progreso técnico y compositivo para superar referencias antiguas y coetáneos. |
|---|